Zamanın bunca tutarsızlığında
Tam da sensizliğin yamacında
Yakalandım hüzüne!
Sustu yüreğin tınısı
Sesi yamalı bir çığlığa yüklendi sessizlik…
Yüzüm, gecenin renginde asılı kaldı…
Ellerimi yitirdim!
Düştüğü ilk renge sarıldı düşlerim…
Ve
Duygularım gecenin içinde sendelerken,
Mavilerim griye çaldı, içimin ‘’sana’’ adanmış tuvalinde…
Dokunamadım ‘’hiçbir’’ hayal’e…
- ki uyanmıştım…
Oysa,
‘’Hiç’’ kapanmamış gözlerim…
Kirpiklerimin ucunda kurumuş yalnızlığım!
|
|
